UOKiK na tropie zmowy cenowej?

Czekamy na dalszy ciąg tej historii...

Z wielkim zainteresowaniem przeczytałem te posty. Faktycznie bardzo niewiele firm (jeśli w ogóle) działa przy tak otwartej kurtynie:-). Co do sprzedawcy to podzielam semantyczny odcień, który znakomicie wychwycił Pan Prezes. Niestety język prawniczy bardziej jest wyczuwalny w urzędzie;) Co do sprzedawcy to można przyjąć, że na etapie tzw. umowy pośrednictwa :) jeszcze go nie ma... Jest właściciel, który chce sprzedać. Dopiero kiedy pojawia się kupujący:) i podpisuje umowę z właścicielem staje się tenże sprzedawcą. Ciekawe ile umów pośrednictwa skutkuje wykształceniem się sprzedawcy i kupującego:))

5.
Swoją drogą jestem naprawdę ciekawy, czy w ogóle w obecnych realiach rynkowych jest miejsce na monopol pośredników - ja uważam że nie za bardzo. Uważam, że jest dokładnie odwrotnie: pośrednicy muszą konkurować ze sobą zarówno ceną świadczonej usługi, jak i jej jakością. I tu na pewno zgadzamy się z Komentatorem, prawda?
6.
Jeszcze raz thx dla Komentatora za cenne spostrzeżenia i za podzielenie się nimi. Szkoda, że nie mogę podziękować osobiście (chyba, że ujawni się np. na priva na facebooku), ale tą drogą "przybijam piątkę" ;-) I zmykam spać, bo już po północy, a o piątej budzik i zaplanowana praca :-)
Pozdrawiam!
ps. Wysłałem odpowiedź w kawałkach - przy okazji dowiedziałem się że pole formularza ogranicza tekst do 2000 znaków :-)

3.
Upsss - biję się mocno w piersi za "sprzedawcę". Drogi Komentatorze, dzięki za słuszne zwrócenie uwagi. Przez wiele, wiele lat żyłem w przekonaniu, że w obrocie mamy do czynienia ze "sprzedającym", a tu taka wtopa... faktycznie, w kodeksie cywilnym mamy "sprzedawcę"... Nie sprawdziłem... Na swoje usprawiedliwienie powiem tylko, że w Słowniku Języka Polskiego PWN t. III str. 309 mamy definicję: "sprzedawca - ten, kto coś sprzedaje, kto zajmuje się sprzedawaniem towarów (w sklepie, stoisku, na straganie, ulicy). Uliczny sprzedawca lodów. Sprzedawca gazet". Dalej mamy Inny Słownik Języka Polskiego PWN, t. II, str. 667: "ktoś, kto zajmuje się sprzedawaniem towarów. Sprzedawca odmówił przyjęcia reklamacji". Wreszcie Słownik współczesnego języka polskiego wyd. Wilga, t . II, str. 344: "człowiek zajmujący się zawodowo sprzedażą, ekspedient: Sprzedawca kosmetyków, obrotny sprzedawca". Dowodzi to tego, że w niektórych przypadkach wytworzył się jakiś sztuczny, przedziwny język formalny, który odbiega od tego normalnie stosowanego i opisanego w słownikach języka polskiego.
4.
Drogi Komentatorze - fajne sformułowania pod moim adresem znalazły się w komentarzu: 'buta", "infantylność", "wyśmiewa (2 razy)", "podniecony", "laik" itp. O nie, czego jak czego - ale buty we mnie nie ma na pewno - wręcz przeciwnie, mam do siebie duży dystans, potrafię przyznać się do błędu (czego dowodem jest choćby ten post, przeproszę także pisemnie UOKiK za tego nieszczęsnego "sprzedawcę"). Kontakty z urzędami wszelkiej maści też raczej nie należą do podniecających, ani w ogóle wywołujących jakiekolwiek emocje. Nie ma więc we mnie "podniecenia" z racji kontaktu z UOKiK, negatywnego nastawienia do Urzędu itp. Co więcej, tak jak napisałem, uważam że Urząd robi sporo dobrej roboty i w miarę możliwości staram się w tym Urzędowi pomóc, choćby przez upublicznienie całej sprawy - a nuż ktoś coś wie w kwestii monopolu?

Dzięki wielkie dla Komentatora za cenne spostrzeżenia i wskazówki. Możemy dzięki nim działać coraz lepiej, o co w gruncie rzeczy chodzi.
Skoro już mówimy o działaniu, to - jak zresztą widać - działamy "przy otwartej kurtynie". Wiele innych firm pewnie albo zablokowałoby w ogóle możliwość dodawania komentarzy, albo usuwałoby te, które uznałyby za niewygodne.
A teraz - do rzeczy.
1.
Przede wszystkim zacznę od tego, że nigdy nie braliśmy udziału w żadnym monopolu czy zmowie cenowej, mamy więc zupełnie czystą kartę w kontaktach z UOKiK-iem. Nie musimy niczego udawać, obawiać się o wyniki postępowania sprawdzającego itp - po prostu zmowy cenowe są nam obce i tyle. Zbyt cenimy sobie naszych Klientów, żeby się przeciwko nim "zmawiać".
2.
Będąc poproszeni przez Urząd o nadesłanie informacji i kopii umów, wypełniliśmy co do joty wszelkie nasze powinności, bez niepotrzebnego odbijania piłeczki. Nawet tam, gdzie stanowisko Urzędu budziło wątpliwości, staraliśmy się wyinterpretować go tak, aby nie przewlekać sprawy i podesłać adekwatne dane i dokumenty. Co do formy pisma, to szczerze mówiąc wolę mówić i pisać językiem tzw. normalnym, tak jak mówią i piszą ludzie np. w komantarzach, na portalach, między sobą. Bez tej suchej, urzędniczo-formalnej sztywności i sztuczności. Przecież chodzi o to, aby się komunikować, aby mówić, a nie przemawiać.